رضا خلیلی ورزنه در گفت و گو با خبرنگار مهر، پیرامون بناهای تاریخی شکل گرفته در حاشیه زاینده رود اظهار داشت: بناهای تاریخی، آب بندها و سدها و آسیابهای آبی بسیاری در طول تاریخ در حاشیه زایندهرود شکل گرفتهاند و برخی آب بندها به دوره شاه سلیمان صفوی بازمیگردد که حدود ۸۰ سال پیش تعدادی از آنها تخریب شده است.
وی ادامه داد: این رودخانه در مسیر خود بناهای تاریخی بسیاری را ایجاد کرده که البته شاید برخی از آنها بهطور مستقیم درحاشیه رودخانه شکل نگرفته باشند اما بناهایی مانند مناره زیار یا مسجد و مناره برسیان بر اثر حیات بخشی زایندهرود ایجاد شدهاند.
مدیرعامل انجمن دوستداران میراث فرهنگی و طبیعی ورزنه با بیان اینکه ساروج یکی از ملات هایی است که در پلهای تاریخی اصفهان بهکار رفته و با رطوبت و آب مستحکم میشود و در گذشته به خاطر نفوذناپذیری بالا موردتوجه بسیار بوده است، گفت: یکی از معایب این پلها خاصیت کاهش حجم آن است که باعث ترکخوردگی در سطح شده و اگر آفتاب به آن بتابد سبب پوک شدن بنا میشود و برعکس اگر آب در زیر پلهای تاریخی زایندهرود جاری باشد، مانند سیمان مقاومت آن افزایش مییابد.
وی با اشاره به اینکه نقش بیبدیل زاینده در جذب گردشگر به شهر اصفهان محدود نمیشود، گفت: در ایام باز بودن رودخانه، بسیاری از پرندگان مسیرهای مهاجرت خود را تغییر میدهند و در بازگشایی اخیر حضور کاکهای مهاجر را در رودخانه شاهد بودیم زیرا همراه رودخانه آبزیانی مانند لاکپشت و مار و یا جلبکها و سختپوستهایی که خوراک پرندگان هستند نیز وجود دارد.
خلیلی ادامه داد: زمانی که رودخانه جاری نباشد، به دلیل نبود خوراک و دلایل دیگر با تغییر اکوسیستم طبیعی و مهاجرت این پرندگان مواجه خواهیم شد و همه این موارد در کاهش حضور گردشگران در منطقه ورزنه و تالاب گاوخونی که روزی مهد گردشگری اصفهان بوده، مشهود است.
نظر شما